Wystąpili: Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Osoba 1, Osoba 2.

Dzisiaj kontynuujemy wcześniej rozpoczęty we wpisie „Powitanie” heglowski wątek dotyczący powstawania podmiotowości. Przypomnijmy pokrótce przebieg wypadków: każda z dwóch samowiedz jest niepewna własnego istnienia, zatem przystępują one do walki na śmierć i życie, ta z nich, która się ulękła staje się Niewolnikiem, odważniejsza zostaje Panem.

Na początku wydaje się, że Pan z całej tej przygody wychodzi zwycięsko. Dzięki swojej odwadze staje się Panem świata materialnego: po pierwsze dlatego, że kładąc na szali własne życie potrafił abstrahować (i to dość radykalnie) od swojego ciała, materialnego przejawu własnej istoty; po drugie, kiedy już w zwycięskiej walce zyskał niewolnika, stał się dodatkowo władcą świata przedmiotów. Pan w pełni posiada wszelkie wytworzone przez niewolnika przedmioty: ma pełne prawo w każdej chwili je zniszczyć. W skrócie można powiedzieć, że władza Pana nad światem materialnym, sprowadza się do posiadanych przez niego odwagi i możliwości niszczenia.