Dzisiaj trochę więcej na temat uregulowań prawnych odnośnie zużytych źródeł światła, w tym lamp wyładowczych. Według statystyk w Polsce zużywa się ich około dwudziestu milionów, jednak większość z nich, nie trafia do procesów recyklingu i unieszkodliwiania. Nie trafia, to znaczy, że albo są składowane na składowiskach (spełniających lub nie, wymogi bezpieczeństwa) lub wyrzucane do śmieci w takim stanie, który nie pozwala już z nimi nic zrobić (niszczone i rozbijane w pojemnikach na śmieci lub wyrzucane po prostu do lasu na wysypisko).

Szacuje się, że dzięki takiemu złemu postępowaniu, do środowiska trafia około 1,5 tony rtęci rocznie. Jak wiadomo rtęć w postaci oparów jest wysoce toksyczna i szkodliwa dla zdrowia i życia ludzkiego. 21 maja 2001 roku weszła w życie ustawa dotycząca obowiązków przedsiębiorców w sprawie gospodarowania niektórymi odpadami. Wtedy również pierwszy raz zaistniała tzw. ustawa produktowa, która określa obowiązki producentów i importerów w sprawie gospodarki odpadami. Chodzi o zmniejszenie ilości powstających odpadów w gospodarstwach domowych i podmiotach gospodarczych. Wśród licznych obowiązków określonych przez ustawę produktową, jest punkt mówiący o obowiązku unieszkodliwienia, recyklingu i odzysku odpadów po użytkowych. Zakład produkujący telewizory, jest zobowiązany zebrać zużyte TV i poddać je procesom unieszkodliwiania,recyklingu i odzysku. Ten sam model działania ma miejsce w przypadku zużytych źródeł światła. Już od dłuższego czasu możemy spotkać punkty zbiórki zużytych świetlówek, chociażby Elektro Eko i tym podobne organizacje.