„- Tu nie chodzi o równouprawnienie kobiet. To kwestia osobista. Chcę żebyś wspierał mnie w moim wyborze kariery zawodowej.
- Ty nie masz żadnej kariery – zaprotestował Joe – Ty masz misję samobójczą. Większość kobiet stara się unikać zabójców i gwałcicieli. A ja mam dziewczynę, która chodzi i stara się ich znaleźć. A jakby mordercy i gwałciciele nie wystarczali, to teraz jeszcze wkurwiłaś cały gang.”

Jeśli myślałaś, że wyczerpałaś limit pecha na ten rok, to grubo się mylisz. W twoim wykonaniu zwykła wyprawa aby coś zjeść może zapoczątkować szereg wydarzeń, w których to właśnie ty będziesz w samym środku. Masz niebywały talent do pakowania się w niemałe kłopoty i przyciągania do siebie dziwnych i niebezpiecznych osobników. Kogo tym razem zdenerwowałaś?

Steph jest łowczynią nagród, pracującą dla swojego kuzyna, Vinniego. U jej boku od jakiegoś czasu wiernie trwa Morelli oraz Komandos, pierwszy jest gliniarzem, a drugi… kimś, ale to dzięki niemu poznała, mniej więcej, tajniki zawodu. Plum ma niezły orzech do zgryzienia, bo co prawda jest w związku z Morellim, ale i do Komandosa ją ciągnie. Nie to jednak będzie w najbliższych dniach jej największym problemem. Podczas wyprawy na lunch wraz z Lulą staje się świadkiem napadu dokonanego przez Czerwonego Diabła. Jego transportem jest rower, któremu Lula przestrzela oponę. Pech chciał, że Stephanie naraża się też członkom Zabójców, najgorszego gangu w Grajdole. Wynajmują zabójcę zwanego Złomiarzem, który zaczyna na nią polować. Steph wie, że sprawa jest poważna i musi się ukryć i to w miejscu o którym nikt nie wie by nie narazić bliskich na niebezpieczeństwo. Jak będzie wykonywać swoją pracę i unikać tych, którzy na nią polują?

Tagi: Stephanie Plum, recenzja, komedia, romans, kryminał.