Różne jest to ludzkie życie.
Troska, smutek, śpiew i taniec.
Otwarte oczy o świcie
I wieczorne usypianie.

Na świeczniku, albo skrycie
Słyszysz swego serca granie.
Takie jest to ludzkie życie.
Pamięć i zapominanie.

Czas to marny nauczyciel.
Nieustanne jest czekanie.
Nie wiesz co to – należycie,
ale wiesz czym jest kochanie.

Tagi: wiersz, Marek Gajowniczek, koniczyna, szczęście, ludzkie życie.